AYDIN-LIK ÇELİŞKİ(ORPAN)
Cumhuriyet tarihimizin hiç kuşku yok ki en trajik olaylarından biri Madımak Oteli yangını. Bu olaydaki zıt kutuplardan biri olan aydınlar ile diğer kutup olan muhafazakarların bugün aynı noktada buluşması ise yakın siyasi tarihimizin en dikkate değer çelişkilerinden birini oluşturuyor. Bu çelişkinin analizi ise bugün içinde bulunduğumuz siyasi ve ekonomik ortamın gerçeklerini sorgulamamızı sağlayabilir.
Şöyle ki; Bu kısa sürede ne oldu da düşman kardeşler dost oldular. İktidarın en stratejik silahlarının başında gelen muhafazakar medya ne oldu da bugünlerde toplumun dışladığı aydın tabir edilen şahsiyetleri konuk olarak baş tacı etmeye hatta bir adım ileri giderek yazar-konuk yazar-yorumcu olarak, son aşamada ise TMSF(tasarruf mevduatı sigorta fonu) ihaleleri ile ele geçirilen medya kuruluşlarında yönetici pozisyonunda istihdam etmeye başladılar. Yirmi yıl önce olsaydı eski siyasilerimiz bu durumu ‘‘dün dündür bugün bugündür’’ repliği ile izah edebilirlerdi. Ancak bugün durum hiç de öyle değil. Bu dönüşümün derinliklerine indikçe iktisat politikaları, küreselleşme, AB gibi gerçeklerin varlığını inkar edemeyiz.
Bu günlerde aydın diye tanımlayabileceğimiz insanlar toplumdan o kadar uzaklaştılar ki, bu sıfat kamuoyunda tartışılmaya başlandı, hatta bazı kimseler aydın olmadıklarını beyan etmek durumunda kaldılar. Bu kesim hem AB hem de ayrılıkçı politikalarda verilen tavizler konusunda toplum baskısına dayanamayanlardan oluşuyordu. Aydınların diğer bölümünü ise özellikle neo-liberal politikalara sadık kendilerini ikinci cumhuriyetçi diye adlandıran çoğunluğunu akademisyenlerin oluşturduğu kesim olarak tanımlayabiliriz. Bu ikinci grubun muhafazakar medyada savunduğu görüşlerin temelini kendi ideolojilerinden mi aldığı yoksa aktif olarak yer aldıkları ve nemalandıkları medyaya ödedikleri diyetin karşılığına mı tekabül ettiği ayrıca değerlendirilmeli. Bu konudaki yorum okuyuculara ait.
Kaynağı ne olursa olsun iki uç kesimin söylemlerindeki paralelliğin temeli, amaçlar farklı olsa da aşılacak yolun geçilecek engellerin geçici işbirliği ile daha kolay geçilebileceği fikrini oluşturuyor.
Özünde birbiri ile fazlaca ortak noktası bulunmayan bu iki düşüncenin bugün itibarı ile aynı karede yer alması ÇELİŞKİ olup, bu çelişki ‘‘liberal düşünce gereği devlet etkinliğinin azalması, aykırılıklara prim tanınması, muhafazakar düşüncenin de hareket alanını genişletmektedir’’ tezi ile açıklanabilir.
15 Nisan 2008 - 11:03 am
yazınızın bazı kısımlarına katılıyorum ancak sivas olaylarını yorumlarken yaptığınız hata yazınızda sorgulamak istediğiniz olgunun yanlış olmasına sebep olmuş çünki sivas olayları aydın mufazakar karşıtlığı değil tamamen provakasyondu eğer bu yargıya nasıl vardığımı öğrenmek isterseniz size yazabilirim en ayrıntılı şekilde çünki ben o zaman lise de okuyan sivaslı bir gençtim ve halen sivas ta oturmaktayım sivas ta olan tamamen biryerlere ulaşmak için tezgahalanan bir oyun o günü doğru okuyamadığınız için bugüne doğru bakamıyorsunuz iyi çalışmalar…
16 Nisan 2008 - 8:12 pm
yorum makaledeki tespitleri daha da güçlendiriyor.Şöyle ki,
1-olayın provokasyon olup olmaması önemli değil çünkü yazının çıkış noktası o gün itibarı ile zıt kutupları oluşturanların bugün işbirliği içinde olmaları ve bu değişikliğin sorgulanması,
2-Ayrıca provokasyon benzerlikler değil karşıtlıklar söz konusu olduğunda meyvesini veren bir olgudur.O gün için bu iki kesim arasında provokasyon için uygun bir zemin (karşıtlık) olması dahi yazının tezlerini güçlendirir.
3-Makalenin analizi için tek bir noktaya takılmayıp bütünü ele almak gerek.